De diagnostische stempel van MS is de relaps of exacerbatie, die wordt gedefinieerd als "Een niet-uitgelokt en onverwacht optreden van een nieuw symptoom, of het weerkeren van een oud symptoom, gedurende meer dan 24 uur".
De duur en het verloop van een relaps of exacerbatie is een van de weinige relatief constante en voorspelbare aspecten van de ziekte. Een relaps ontwikkelt zich typisch over het verloop van enkele dagen, blijft dan drie of vier weken constant, en verdwijnt geleidelijk in een periode van ongeveer een maand.
Waaruit bestaat een neurologisch onderzoek?
Tijdens een neurologisch test de arts de werking en de efficiëntie van het zenuwstelsel.
Het onderzoek van de hersenzenuwen
Om de hersenzenuwen te onderzoeken, moeten de beweeglijkheid van het gezicht en de efficiëntie van het gezichtsvermogen (oogbewegingen) worden nagegaan. Er kan gebruik worden gemaakt van een speciale lamp, ofthalmoscoop genoemd, voor een pijnloos onderzoek van de fundus op het punt waar de oogzenuwen het oog binnendringen.
Het testen van de reflexen
De reflexen worden getest met een rubber hamertje. Een reflex is een onwillekeurige reactie van het zenuwstelsel op een externe stimulus. De kniepeesreflex bijvoorbeeld, is een reactie van de ontspannen spieren op een tikje net onder de knieschijf.
Zwakke, afwezige of versterkte reflexen en asymmetrische reflexen in beide lichaamszijden zijn belangrijke diagnostische factoren bij MS. Abdominale huidreflexen zijn responsen die worden opgewekt door over de huid van het abdomen te strijken. De arts zal u ook onderzoeken op abnormale reflexen en op de Babinski-reflex, door stevig over de buitenkant van de voetzool te strijken.
Het testen van de spiersterkte
Bij het onderzoek van de motoriek worden de spiersterkte en de spiercoördinatie nagegaan. De gevoeligheid wordt getest door de gewaarwording van aanraking, pijn, temperatuur, vibratie en plaats na te gaan. Het “vegetatieve” of autonome zenuwstelsel regelt de automatische levensfuncties zoals de ademhaling en de vertering. Artsen kunnen het autonome zenuwstelsel evalueren door een grondig onderzoek van de blaas- en darmfunctie, de ademhaling en de bloedsomloop.
Bij de klinische diagnose van MS zal de arts ook vaak psychologische tests uitvoeren om het bewustzijn, de oriëntatie, de concentratie, de aandacht en de algemene stemming te evalueren.
