Een symptoom dat geleidelijk toeneemt naarmate Multiple Sclerose evolueert is het onvermogen om de ledematen vrij te bewegen. Dat is het gevolg van de motorische stoornissen, namelijk het gebrek aan spierkracht of –spanning. De term die hiervoor wordt gebruikt is spasticiteit, dat wordt gedefinieerd als bewegingen die met spasmen gepaard gaan.
- Minder ernstige symptomen zijn dat de benen zwaar worden en aan de grond lijken te kleven na lang lopen; de bewegingen worden trager en zijn soms moeilijker snel uit te voeren. Trappen lopen kan vermoeiend worden.
- Bij ernstige symptomen worden de benen in toenemende mate stijf en zwak, een been kan beginnen te slepen en sommige personen krijgen het moeilijk om hun evenwicht te bewaren op een onregelmatige ondergrond. De spieren raken sneller vermoeid. Zwakte en stijfheid (ook spasticiteit genoemd) kunnen toenemen.
Spasticiteit
Spasticiteit wordt ook beïnvloed door externe factoren zoals stress, weersomstandigheden en pijn. Bij gevorderde spasticiteit treden ritmische, onwillekeurige trekkingen op, met name van de voeten. Dat gebeurt vaak wanneer de persoon een eenvoudige beweging probeert uit te voeren, zoals het opheffen van een hiel.
Meestal stoppen de ritmische trekkingen na enkele aanvallen, maar in ernstige gevallen kunnen de trekkingen alleen worden gestopt door van houding te veranderen, bijvoorbeeld door de hele voet stevig op de grond te plaatsen. Sommige mensen hebben ook ’s nachts last van pijnlijke krampen of spasmen.
